مای میدل ایست...

یادتونه یکبار از middle east movement، بندی که قراره در آینده داشته باشم، صحبت کردم؟!  این رویای مسخره و شیرین هرروز بیشتر قدرت میگیره. هرروز موقع دیدن اوضاع غمناک خودمون، اوضاع غمناک خودشون. این یاس همگانی و غم، قدرت از پا در آوردن همه چیزو داره .انگیزه ها ،عشق ها ،رویاها. من باید میدل ایست خودمو راه بندازم.  حداقلش میخوام ثبت کنم این روزهای غمناک و به دنیا نشون بدم که ما چی کشیدیم. نشون بدم که بگم ببین دنیا عادلانه نیست. چون آدمها عادلانه رفتار نمیکنند ...

میخوام بهشون بگم یک خاور میانه ای، همیشه یک خاور میانه ایه. همیشه. 

نمیفهمم چی میگم .حتی دیگه برای مسابقه فردا هم که پستشو نوشتم شوق ندارم انگار.